Zirve nerede bilmiyorum ama her gün tırmanmaya devam ediyorum. Tepeyi görmüyorum bile ama yolun beni götürdüğü yere kadar sürekli tırmanıyorum. Yalnızca kendimi her gün ileriye taşıyacak bir benliğim var. Bazen harika anların başrolünde olursunuz ama bazen işler o kadar iyi gitmez. Ama her koşulda o çabayı ortaya koymanız gerekiyor.
– Le Bron James
Başarı bir varış noktası değildir. Aslına bakarsanız bir sonraki adımın ne olduğunu bilmeden sergilediğiniz çabanın anlık çıktısıdır. Her başarı bir sonraki noktaya varmanıza yardımcı olacak yeni bir patika açar. Bir sonraki noktada elde edeceğiniz başarı muhakkak işinizle ilgili bir değer olmayabilir. Eğer böyle olsaydı hayat bitmeyen bir yarışa dönerdi. Bir sonraki nokta daha mutlu bir yaşamı size sağlayacak her hangi bir şey de olabilir.
Önemli olan şu; bunun bir yolculuk olduğunu biliyor muyum? Yolculukta vardığım her bir durakta elde ettiklerim tüm bu çabayı vermeme değdi mi?
Şüphesiz değmiştir. Çünkü başarılar kadar başarısızlıklar, mutluluklar kadar üzüntüler de insanın hayatına katma değer sağlar. Bu nedenle Le Bron James’in sözlerini çok önemserim. “Bazen harika anların başrolünde olursunuz ama bazen işler o kadar iyi gitmez. Ama her koşulda o çabayı ortaya koymanız gerekiyor.”
İnsanın vazgeçme noktası bu çabayı ortaya koymayı bıraktığı yerdir. Hayatın anlam bulması çabanın sürekliliğine ve istikrarına bağlı. Aksi takdirde hayat yaşam olmaktan çıkar ve bir nefes alıp verme fizyolojisine indirgenir.
Zaman zaman durup dinlenerek, düşerek, kalkarak ama hep bir amaç için ilerleyerek yürüyen herkes hayatını anlamlandırmayı başarabilir. Bana kalırsa hayattaki gerçek başarı da budur.
